Εισαγωγή 

            Η Αγία Γραφή δεν είναι ένα παιδικό βιβλίο, το οποίο μπορείτε να ξεφυλλίζετε γρήγορα και στη συνέχεια να έχετε πλήρη και άμεση γνώση του περιεχομένου της. Θεωρείται ότι «κοστίζει» πολύ περισσότερο χρόνο για να διαβάσει κανείς και να κατανοήσει την Αγία Γραφή.

            H παρούσα μετάφραση των τριών πρώτων κεφαλαίων της Αγίας Γραφής περιλαμβάνει πάρα πολλές κρυμμένες αλήθειες, οι οποίες είναι αναγκαίες για το υπόλοιπο της ζωής σας και τις οποίες μπορείτε να ανιχνεύσετε μόνο με αργά βήματα και με ιδιαίτερη προσοχή.

            Εδώ και αιώνες η Αγία Γραφή ερμηνεύεται από τον χριστιανισμό και από τον Ιουδαϊσμό με μια περισσή ευχέρεια που εκφράζει τη δική τους θέση. Οι παρερμηνείες τους δημιουργούν αντιφάσεις, τις οποίες έπειτα υποβαθμίζουν ή εναρμονίζουν με πολλές ανατροπές.

            Οι εκκλησίες και οι διάφορες θρησκευτικές ομάδες που στηρίζονται δήθεν στην Αγία Γραφή, έχουν τόσες πολλές απόψεις και ερμηνείες της Αγίας Γραφής, όσες εκκλησίες και θρησκευτικές ομάδες υπάρχουν. Κάθε νέα άποψη που κυκλοφορούσε, σήμαινε συνήθως και μια νέα εκκλησία ή μια νέα ομάδα.

             Ο λεγόμενος χριστιανισμός είναι στο σύνολό του μια συσσώρευση από αμέτρητες ερμηνευτικές ομάδες (ορθόδοξοι, καθολικοί, εκατοντάδες Προτεστάντες και πολλοί άλλοι), όπως αποδεικνύεται σαφώς από την ιστορία του λεγόμενου χριστιανισμού.

            Οι παρούσες ερμηνείες, όμως, διαφέρουν από όλες τις άλλες, επειδή δεν παρέχουν συμβιβασμούς προς τον παρόντα Ιουδαϊσμό και Χριστιανισμό. Έχουν μεταφραστεί απόλυτα και κυριολεκτικά κατά γράμμα. Το σημαντικότερο όμως απ’ όλα είναι ότι οι απόψεις που θα διαβάσετε σε αυτήν την έρευνα και δεν θα σας παραπέμψουν σε καινούριες εκκλησίες ή θρησκευτικές ομάδες, αλλά προς τον άγνωστο Θεό.

Εφόσον ο Ιουδαϊσμός και ο Χριστιανισμός είναι μονοθεϊστικές θρησκείες, «τον ενοχλητικό» Ιησού δεν τον αποδέχεται ο Ιουδαϊσμός ως Χριστό (=Μεσσία), ενώ ο λεγόμενος χριστιανισμός τον ανακηρύσσει Θεό. Δηλαδή, κατά το λεγόμενο χριστιανισμό ο άνθρωπος Ιησούς ήταν ο Υιός του Θεού και για τους περισσότερους ήταν ο Θεός (= θεάνθρωπος). Αυτή η καλοστημένη παραπληροφόρηση επισκιάζει την αλήθεια, για να παραμείνουν οι άνθρωποι στην άγνοια και στην ειδωλολατρία. Γιατί μέσω κομμένων και ραμμένων μεταφράσεων καλύπτεται ότι ο Ιησούς ήταν μονάχα άνθρωπος που είχε τα τελευταία 3 χρόνια της ζωής του μέσα του τον Υιό του Θεού.

            Επομένως, απαρνείται κι ο λεγόμενος χριστιανισμός τον Υιό του Θεού, γιατί γι’ αυτούς ήταν ο ίδιος ο άνθρωπος Ιησούς ο Υιός του Θεού, οπότε μέσα στον άνθρωπο Ιησού ήταν ο Θεός Πατέρας κι όχι ο Υιός του Θεού. Επειδή το θρησκευτικό σύστημα στέρησε από τον Υιό του Θεού την ταυτότητά του αποδίδοντάς την στον άνθρωπο Ιησού, έτσι με αυτόν τον ύπουλο τρόπο τα ίχνη του Υιού (ως ξεχωριστό πρόσωπο) έχουν χαθεί από την Αγία Γραφή. Αυτή η ιστοσελίδα περιέχει αδιάσειστα στοιχεία που διαχωρίζουν τον άνθρωπο Ιησού από τον Υιό του Θεού Ιησού. Η ανθρωπότητα αγνοεί το μέγεθος της πλάνης, αφού είναι όμηροι του θρησκευτικού συστήματος, που παρουσιάζεται ως μεσολαβητής του Θεού, αρνούμενο εσκεμμένα τον πραγματικό μεσολαβητή, που είναι ο Υιός του Θεού κι όχι ο άνθρωπος Ιησούς.

            Ο Ιουδαϊσμός από την πλευρά του, από την μία δικαίως θεωρεί το λεγόμενο χριστιανισμό ως μια παγανιστική ειδωλολατρία, από την άλλη αρνείται να δεχθεί ότι ο Κύριος έχει Υιό. Η Αγία Γραφή όμως, δεν αναγγέλλει πουθενά επίγειο μεσολαβητή, ούτε έναν τριαδικό Θεό, αλλά μια σωτηρία:

«Διότι είδαν τα μάτια μου τη σωτηρία σου, που ετοίμασες *σε κάθε άνθρωπο όλων των λαών» (Κατά Λουκά 2, 31 μετάφρ. δική μου) 

(*κατὰ πρόσωπον = από πρόσωπο σε πρόσωπο).

            Αυτό σημαίνει ότι ο Θεός ετοίμασε μέσα σε κάθε άνθρωπο ένα ναό, ώστε να έχει ξανά μια άμεση επαφή με το δημιούργημά του (πρβ. Α΄ Κορινθίους 3, 16-17). Γιατί αυτή η επαφή είχε διακοπεί λόγω της αμαρτίας (πρβ. Γένεση 3, 9-10). Η αποκατάσταση της επαφής είχε εξαγγελθεί στην προφητεία του Ιερεμία 31, 31-33.

 Αλλά το θρησκευτικό κατεστημένο εμποδίζει συστηματικά αυτή την επαφή, για να μην χάσει τα συσσωρευμένα οικονομικά οφέλη που αποκομίζει μέσω των διδασκαλιών του. Επομένως, εμποδίζει τους ανυποψίαστους οπαδούς του να εισέλθουν στη Βασιλεία των ουρανών (πρβ. Ματθαίου 23, 13).

            Αγαπητοί αναγνώστες, μια αληθινή διδασκαλία θα έπρεπε να είχε τα θεμέλιά της στα πρώτα τρία κεφάλαια του βιβλίου της Γένεσης (= Μπερεσίθ). Κάθε διδασκαλία που δε στηρίχθηκε σε αυτά τα θεμέλια, είναι ύποπτη, δεν μπορεί να υπηρετεί το λόγο του Θεού και «ραγίζει», κλονίζεται εκ των υστέρων. Αυτή η ιστοσελίδα έχει ως στόχο την επαναφορά των ανθρώπων στην πραγματική αλήθεια, χωρίς να τους φορτώσει ξανά επίγειους μεσολαβητές:

                                                  Αντίγραφο λεξικού 

            Αγαπητοί αναγνώστες, πρέπει να αποδεχτείτε πως η παρούσα προφητεία δεν αναφέρει επίγειους μεσολαβητές εκτός από τον Θεό (=τον Υιό). Μια Καινούρια Διαθήκη, καθιστά από τη μία την προηγούμενη παλιά, από την άλλη δεν είναι απόλυτο ότι την καταργεί, αυτό διακρίνεται τόσο ότι οι Νόμοι επιβεβαιώνονται και στην Καινούρια Διαθήκη όσο κι από τη λέξη «θέτω χωριστά».

            Επομένως, η Καινή Διαθήκη είναι η αναβάθμιση (=Upgrade*) της λεγόμενης παλαιάς (=Τορά) που στηρίζεται βέβαια στους Νόμους, αλλά αλλάζει τον καθοδηγητή του πιστού. Δηλαδή, ο πιστός δεν εκτελεί πλέον το νόμο μέσω της αμαρτίας (πρβ. Προς Ρωμαίους 7, 19-20), αλλά καθοδηγήται από τον Υιό του Θεού. Από την προφητεία αφαιρέθηκε από τις μεταφράσεις του κόσμου δύο φορές η πρόθεση «εἰς», επειδή διακρίνει τον Κύριο από το Θεό, δηλαδή, τον Πατέρα από τον Υιό. 

Το πρωτότυπο κείμενο της προς Εβραίους επιστολής 1, 5 επιβεβαιώνει αυτή την έννοια, αλλά όχι στη δική σας μετάφραση. Αυτό συμβαίνει επειδή στη δική σας μετάφραση έχουν παραλείψει τη πρόθεση εἰς (εις = «μέσα σε»).  Ως εκ τούτου, η οριστική αντωνυμία «αὐτοὶ» δεν εννοεί τον λαό αλλά τους Θεούς (= לֵֽאלֹהִ֔ים) που είναι ο Υιός. Διότι το εβραϊκό κείμενο φέρει στο συγκεκριμένο σημείο τον πληθυντικό «Θεούς». Ως εκ τούτου, η προφητεία αναφέρει ξεκάθαρα στο εδάφιο 11 ότι πρέπει να σου έχει δοθεί, ώστε να γνωρίζεις τον Κύριο. Διότι τότε θα γνωρίζεις επίσης γιατί αναφέρεται ο Υιός του Θεού στον πληθυντικό ή ως «οι δύο».